8 miesięcy przed i wcześniej — sprawdzenie, czy w ogóle można
Na początek trzy pytania, z których każde może zamknąć temat całkowicie. Czy rasa nie jest zakazana do wwozu. Czy zwierzę ma chip standardu ISO i czy został wszczepiony przed szczepieniem przeciwko wściekliźnie. Czy zwierzę spędziło ostatnie 180 dni w zatwierdzonym kraju — dla Polski spełnia się to automatycznie, ale jeśli zwierzę niedawno przyjechało z innego kraju, okres liczy się od nowa.
Do tego stan zdrowia: ciąża powyżej 30 dni i karmiąca samica nie są dopuszczane do wywozu.
7 miesięcy przed — chip, potwierdzenie tożsamości, szczepienie
Jeśli chipa nie ma — wszczepiamy. Następnie urzędowy lekarz weterynarii potwierdza tożsamość zwierzęcia: ten krok skraca kwarantannę z 30 dób do 10 i oszczędza około tysiąca dolarów australijskich. Trzeba go wykonać bezwzględnie przed pobraniem krwi.
Dalej szczepienie przeciwko wściekliźnie zatwierdzoną szczepionką. Zwierzę musi mieć co najmniej 84 dni.
6,5 miesiąca przed — krew na RNAT
Odczekujemy 3–4 tygodnie po szczepieniu i pobieramy krew. Data, w której próbka dotrze do laboratorium, staje się punktem odniesienia: wylot możliwy jest najwcześniej 180 dni po niej. Wynik musi wynosić 0,5 IU/ml lub więcej, a jego ważność to 365 dni od daty pobrania.
Od tego momentu mamy okno wylotu — mniej więcej od siódmego do dwunastego miesiąca.
5–4 miesiące przed — pozwolenie na wwóz
Wniosek składa się w australijskim systemie BICON po tym, jak gotowa jest deklaracja RNAT. Standardowy czas rozpatrzenia — 20–40 dni roboczych, w skomplikowanych przypadkach do 123 dni roboczych. Opłatę wnosi się razem z wnioskiem: 603 AUD za pierwsze zwierzę i 288 za każde kolejne w tej samej przesyłce.
Pozwolenie jest ważne do końca ważności RNAT i musi być ważne w dniu przylotu.
3 miesiące przed — rezerwacja kwarantanny i klatka
Miejsce w Mickleham rezerwuje się dopiero po otrzymaniu pozwolenia — wcześniej system nie przyjmie zgłoszenia. Liczba miejsc jest ograniczona, w wysokim sezonie rozchodzą się z wyprzedzeniem.
W tym samym czasie dobieramy klatkę zgodną ze standardem IATA i zaczynamy przyzwyczajać do niej zwierzę. Trzy miesiące spokojnego oswajania zmieniają przelot dla zwierzęcia bardziej niż jakikolwiek inny szczegół.
45 dni przed — badania i zabiegi
Zaczyna się gęsty odcinek ze sztywnymi oknami czasowymi. Dla psów — leptospiroza (szczepienie najpóźniej 14 dni przed wylotem albo ujemny test w ciągu 45 dni), leiszmanioza w ciągu 45 dni, dla niekastrowanych samców jeszcze bruceloza. Pasożyty zewnętrzne — zabieg minimum 30 dni przed wylotem u psów i 21 dni u kotów, dalej według instrukcji preparatu. Wewnętrzne — dwa zabiegi w ciągu 45 dni w odstępie co najmniej 14 dni.
Ostatnie 5 dni
Końcowy przegląd i świadectwo weterynaryjne, które zatwierdza urzędowy lekarz weterynarii. Drugi zabieg przeciwko pasożytom wewnętrznym musi zmieścić się w tych samych 5 dniach. Sprawdzane są wszystkie papiery: numery chipa, daty, pieczątki, brak poprawek korektorem.
Dzień wylotu i później
Zwierzę oddaje się do terminalu cargo, klatka pusta — bez podściółek, zabawek i misek z jedzeniem w środku. W Melbourne odbiera je oficer bioasekuracji i wiezie do Mickleham. W ciągu doby przychodzi wiadomość o przybyciu, dalej 10 lub 30 dób kwarantanny — i spotkanie.
Łącznie od pierwszego kroku do domu w Australii — od sześciu do ośmiu miesięcy przy normalnym przebiegu. Osiem warto założyć, jeśli pozwolenie będzie rozpatrywane długo albo trafi się wysoki sezon.